Whole Colostrum Poeder – 250 g – Natuurlijk & Eiwitrijk - Big Food

Waarom kiezen voor Big Food Whole Colostrum Poeder?

Big Food Whole Colostrum Poeder – 250 g is een puur product gemaakt van de eerste melk (biest) die een koe geeft kort na de geboorte van een kalf. Dit colostrum wordt zorgvuldig verwerkt en gedroogd tot een fijn poeder dat eenvoudig te gebruiken is in dranken, smoothies of gerechten. Van nature bevat het eiwitten, immunoglobulinen (IgG), lactoferrine en groeifactoren, die door veel mensen worden gezien als waardevolle bestanddelen van een gebalanceerd voedingspatroon.

Wat maakt dit product uniek?

• 100% puur colostrum – afkomstig van grasgevoerde koeien

• Van nature rijk aan immunoglobulinen (IgG)

• Bevat lactoferrine en natuurlijke groeifactoren

• Vrij van synthetische toevoegingen, hormonen en antibiotica

• Verpakt in een handige hersluitbare pot van 250 g

Belangrijkste bestanddelen in colostrum

• Immunoglobulinen (IgG): natuurlijke antistoffen die in colostrum voorkomen

• Lactoferrine: een natuurlijk eiwit dat in verband wordt gebracht met ijzerbinding

• Groeifactoren: van nature aanwezig in colostrum

• Eiwitten en aminozuren: dragen bij aan de eiwit-inname binnen een gevarieerd voedingspatroon

Gebruik in jouw routine

Colostrumpoeder kan eenvoudig worden gemengd met water, smoothies of shakes. Dankzij de neutrale, licht romige smaak laat het zich goed combineren met zowel koude als warme bereidingen.

Big Food Colostrum combineren

Veel gebruikers kiezen ervoor om colostrum te combineren met andere supplementen zoals:

• Probiotica – vaak samen gebruikt in voedingsroutines

• Collageen – populair bij mensen die hun voeding met extra eiwit willen aanvullen

• Omega-3 supplementen – veel gebruikt in diverse voedingspatronen

Onderstaande informatie gaat heel diep in op de materie. Het is even lezen maar alle inhoudelijke vragen zullen duidelijk worden. 

Met de Big Food Colostrum weet je dat we niets verbergen, transparant zijn en de beste kwaliteit leveren 

Contents in bovine colostrum

Bovine colostrum bevat zeer hoge hoeveelheden van meer dan honderd bioactieve factoren, waaronder immunoglobulinen, ontstekingsremmende factoren, antimicrobiële factoren en groeifactoren. De bioactieve factoren zitten in een complexe, maar belangrijke matrix samen met hoge niveaus van andere voedingsstoffen, mineralen, vitaminen, lipiden, koolhydraten en eiwitten. Vanwege de complexe inhoud kan bovine colostrum worden beschouwd als een soort "supervoedingsstof".

De colostrum melk matrix

Bovine colostrum bevat meer dan honderd bekende bioactieve factoren, en er worden elk jaar nieuwe geïdentificeerd. De groeiende lijst van factoren vergroot de biestmelkmatrix van bioactieve factoren en voedingsstoffen in biest, en maakt het moeilijk om de rollen en mechanismen van elk afzonderlijk bestanddeel te bepalen en te begrijpen. Bovendien is het zeer waarschijnlijk dat sommige factoren nog steeds niet zijn geïdentificeerd of volledig worden begrepen.

Veel van de bioactieve factoren kunnen met elkaar interacteren en cumulatieve effecten uitoefenen. De voordelen van biest worden waarschijnlijk niet veroorzaakt door één of een paar geïsoleerde factoren, maar door de som van grote groepen of door hen allemaal; een concept dat bekend staat als voedselsynergie (Jacobs & Tapsell, 2013). Sommige van deze interacties zijn bekend, terwijl andere nog ontdekt moeten worden. Het volledige bioactieve potentieel van deze factoren is moeilijk te bestuderen wanneer ze worden losgekoppeld van de contextuele samenstelling in de colostrum melkmatrix (Yan & Hancock, 2001; Chatterton et al., 2013). De melkmatrix in biest beïnvloedt waarschijnlijk de afgifte, transformatie en bioactiviteit van bepaalde voedingsstoffen en bioactieve factoren in de darmen, en sommige effecten worden waarschijnlijk veroorzaakt door de interacties tussen verschillende bioactieve factoren. Bovendien overleven veel eiwitten en verbindingen die in biest worden aangetroffen de spijsvertering beter wanneer ze worden opgenomen in de melkmatrix. Kortom, de complexe structuur van heel biest wordt als belangrijk beschouwd (Kehoe et al., 2013; Rathe et al., 2014; Pontoppidan et al., 2015).

Wijzigingen van de colostrum melkmatrix beïnvloedt ook de bioactiviteit ervan. Overmatige verwerking (bijv. verhitten, filteren en sproeidrogen) en drogen of mengen wijzigt de bioactieve eigenschappen van biestcomponenten en vermindert de antimicrobiële eigenschappen en gunstige effecten op het maag-darmkanaal (Foley & Otterby, 1978; Li et al., 2013).

Belangrijke componenten in biest

Het belangrijkste en meest significante kenmerk van bovine colostrum is de opmerkelijk hoge niveaus van verschillende biologisch actieve moleculen in het colostrum die essentieel zijn voor specifieke functies. Enkele van de belangrijkste van deze bioactieve factoren zijn de immunoglobulinen, groeifactoren, antimicrobiële factoren en ontstekingsremmende factoren. Daarnaast bevat colostrum ook dezelfde vitaminen, mineralen, koolhydraten en eiwitten als rijpe melk, alleen in hogere concentraties. Al deze verbindingen zijn belangrijk voor de rijping van het maag-darmkanaal en het immuunsysteem van het pasgeboren kalf om de uitdagingen van het leven buiten de baarmoeder het hoofd te bieden (Pakkanen & Aalto, 1997; Kelly, 2003).

Bioactive eigenschappen

De bioactieve factoren die in bovine colostrum omvatten bestanddelen met biologische effecten van voedingsstoffen die verder gaan dan de eenvoudige macronutriënten- en micronutriëntenvoorziening, bijvoorbeeld verbetering van de opname van voedingsstoffen, groeistimulatie, verdediging tegen enterische pathogenen en modulatie van het immuunsysteem. Deze groep omvat immunoglobulins, growth factors, anti-inflammatory factors, en anti-microbial factors.

Immunoglobulins

Colostrum is de enige natuurlijke bron van immunoglobulinen voor het kalf. Deze immuuncomponenten zijn cruciaal voor de overleving van het kalf, omdat ze essentieel zijn voor de rijping van het immuunsysteem (Pakkanen & Aalto, 1997). Immunoglobulinen zijn bekende onderdelen van het immuunsysteem en ze vormen een belangrijk onderdeel van het adaptieve immuunsysteem, omdat ze enterische pathogenen, zoals bacteriën, microben en virussen, neutraliseren (Janeway, 2001). De immunoglobulinen in bovine colostrum Er zijn vijf verschillende soorten, isotypen genoemd:

• IgA beschermt het darmepitheel tegen enterische pathogenen en toxines en wordt aangetroffen in het slijmvlies van het maag-darmkanaal, de luchtwegen en het urogenitale kanaal, evenals in speeksel en moedermelk (Underdown & Schiff, 1986; Mantis et al., 2011).IgD can activate specific types of white blood cells to produce antimicrobial factors and is found in the blood serum (Chen et al., 2009).
• IgE is betrokken bij allergieën, omdat het zich bindt aan allergenen en de afgifte van histamine uit specifieke witte bloedcellen triggert, maar het kan ook beschermen tegen enterische pathogenen, zoals parasitaire wormen. Het wordt aangetroffen in het bloedserum (Pier et al., 2005).
• IgG komt in vier vormen voor en is het meest voorkomende immunoglobuline in de bloedsomloop. Het is het hoofdbestanddeel van de immuniteit tegen binnendringende enterische pathogenen (Pier et al., 2005).
• IgM is betrokken bij het elimineren van enterische pathogenen totdat er voldoende hoeveelheden IgG aanwezig zijn (Pier et al., 2005).

De immunoglobulinen vormen de grootste groep immuuncomponenten in biest (Kehoe et al., 2007), en de niveaus zijn ongeveer 100 keer hoger in rundercolostrum dan in volwassen rundermelk (Pakkanen & Aalto, 1997). De dominante immunoglobuline in rundercolostrum is IgG, dat 85-90% van het totale immunoglobulinegehalte uitmaakt, waarbij IgG1 tot 80-90% van het totale IgG-gehalte uitmaakt (Larson et al., 1980; Barrington et al., 1997). De immunoglobulinen IgG2, IgM en IgA zijn aanwezig in lagere concentraties, maar nog steeds in veel hogere concentraties dan in volwassen melk, zie Tabel 1 (Weaver et al., 2000; McGuirk & Collins, 2004).

Tabel 1. Concentraties van de immunoglobulinen IgG1, IgG2, IgA en IgM in rundercolostrum en rijpe melk (Pakkanen & Aalto, 1997; Kelly, 2003; Kehoe et al., 2007; Stelwagen et al., 2009).

De concentratie en klasse van immunoglobulinen in het biest en de melk weerspiegelen de route en oorsprong van de immunoglobulinen. De zeer hoge niveaus van IgG1 zijn te wijten aan het feit dat dit immunoglobuline selectief wordt getransporteerd naar de melkvloeistof van de koe, terwijl de aanwezigheid van de immunoglobulinen IgA en IgM te wijten is aan actief transport van lokale synthese in de uier (Larson et al., 1980). Biest van hoge kwaliteit wordt gedefinieerd door een IgG-concentratie hoger dan 50 g/L (McGuirk & Collins, 2004).

Het immunoglobulinegehalte en de samenstelling in biest worden beïnvloed door een aantal factoren, zoals ras, kudde, leeftijd van de moeder, seizoen van kalven, voeding in de partusperiode, volume geproduceerd biest, tijdstip van verzameling, vaccinatie van de moeder, voer, aantal kalveren en aantal lactaties (Weaver et al., 2000; Kelly, 2003; Godden, 2008).

Immuunregulerende en ontstekingsremmende factoren

De inhoud in bovine colostrum behoren tot zowel het aangeboren als het adaptieve immuunsysteem. Het aangeboren immuunsysteem is de eerste verdedigingslinie en beschermt tegen enterische infectieuze pathogenen door ze te detecteren en te elimineren via een complexe interactie tussen cellulaire en moleculaire processen. Later neemt het adaptieve immuunsysteem het over door een reactie die wordt gemedieerd door T- en B-cellen die vertrouwen op geheugen om snel te reageren op bedreigingen waar het eerder aan is blootgesteld (Stelwagen et al., 2009).

Immunoglobulinen zijn de belangrijkste component in het adaptieve immuunsysteem, maar bovine colostrum bevat een breed scala aan andere immuunregulerende factoren die belangrijk zijn voor de rijping van het immuunsysteem bij het kalf (Kehoe et al., 2007; Rathe et al., 2014). Trypsineremmer is een protease die IgG's en andere bioactieve eiwitten beschermt tegen afbraak in de darm. Het is aanwezig in rundercolostrum in concentraties die bijna 100 keer hoger zijn dan in volwassen melk (Godden, 2008). Een breed scala aan componenten die verband houden met het aangeboren immuunsysteem zijn geïdentificeerd in rundercolostrum, zoals cytokines, maternale leukocyten, oligosachariden, gangliosiden, eiwitten en peptiden en nog veel meer (Stelwagen et al., 2009).

Cytokinen zijn kleine hormoonachtige eiwitten die betrokken zijn bij celsignalering, pathogeenherkenning en immuuncelrekrutering in het immuunsysteem. Ze reguleren de ontwikkeling en expressie van een breed scala aan immuunreacties tegen een verscheidenheid aan enterische pathogenen, aangezien ze de kritische bepalende factoren zijn van welke typen immuuncellen nodig zijn om zowel aangeboren als adaptieve immuunreacties te reguleren en eraan deel te nemen. Als zodanig werken ze zowel in lokale omgevingen als op systemische wijze. Cytokinen zijn zelf ook direct antimicrobieel (Banyer et al., 2000; Mookherjee en Hancock, 2007). Cytokinen omvatten interleukinen (bijv. IL-1β, IL-2, IL-6, IL-7, IL-8, IL-10, IL-11, IL-12, IL-17), tumornecrosefactor (TNF-α), interferon (INF-γ) en andere verbindingen die bijdragen aan de beheersing van infecties en ontstekingen (Wheeler et al., 2007; Rathe et al., 2014 ).

Bovine colostrum bevat ook maternale leukocyten. De concentratie is normaal gesproken meer dan 1.000.000 cellen/ml immunologisch actieve witte bloedcellen, waaronder macrofagen, T- en B-lymfocyten, neutrofielen en epitheelcellen (Barrington et al., 1997). Deze cellen zijn betrokken bij de bescherming van het lichaam tegen enterische pathogenen en infectieziekten, zowel door directe doding als door het stimuleren van een lokale immuunrespons, waaronder de vorming van IgG, cytokines en antimicrobiële peptiden (Godden, 2008; Stelwagen et al., 2009).

Ook in rundercolostrum worden bioactieve oligosachariden aangetroffen. Deze kunnen ook bescherming bieden tegen ziekteverwekkers en de groei van gunstige bacterieflora in het darmlumen bevorderen, omdat ze als competitieve remmers fungeren voor de bindingsplaatsen op de epitheeloppervlakken van de darm (Gopal & Gill, 2000; Godden, 2008; Rathe et al., 2014).

Gangliosiden zijn polaire lipiden die in het membraan van de melkvetbolletjes voorkomen en die bij verschillende functies betrokken zijn. Ze zijn ook betrokken bij verschillende biologische procedures, zoals neurale ontwikkeling, binding van pathogenen en activering van het immuunsysteem (Lee et al., 2013).

Bepaalde microRNA met immuunregulerend potentieel zijn ook aanwezig in rundercolostrum. Deze verbindingen zijn aanwezig in microvesikels die stabiel zijn onder de omstandigheden in het maag-darmkanaal en daarom mogelijk de immuuncellen van de lymfoïde weefsels in de darm kunnen bereiken (Pakkanen & Aalto, 1997).

Groeifactoren

Bovine colostrum bevat verschillende groeifactoren die met name de groei en ontwikkeling van de darm stimuleren, zoals insuline-achtige groeifactoren, epidermale groeifactoren, transformerende groeifactoren en bloedplaatjes-afgeleide groeifactoren (Thapa, 2005). Ze controleren celdeling en celdifferentiatie en bevorderen zo de groei en ontwikkeling van allerlei soorten weefsels in kalveren (Rathe et al., 2014). Sommige groeifactoren zijn met name belangrijk voor de rijping van het maag-darmkanaal, omdat ze betrokken zijn bij zowel weefselgroei als epitheelcelmodificaties, wat uiteindelijk de darm afsluit en het een formidabele barrière maakt voor vreemde bacteriën, microben en pathogenen (Xu, 1996; Elfstrand et al., 2002).

De meest voorkomende en best beschreven groeifactoren zijn de insulinegroeifactoren (IGF-I en IGF-II). Deze eiwitten bevorderen de cellulaire groei, differentiatie en ontwikkeling van weefsels in pasgeboren kalveren en zijn belangrijk voor de rijping en het behoud van de integriteit van de darm. Ze zijn hitte- en zuurbestendig en kunnen de afbraakomstandigheden van het maag-darmkanaal weerstaan, en hun effect kan dus zowel lokaal zijn als systemische effecten bemiddelen (Pakkanen & Aalto, 1997; Rathe et al., 2014). De homologie tussen humane en runderinsulinegroeifactoren is 100%, wat wijst op vergelijkbare fysiologische effecten en wijst op rundercolostrum als efficiënte aanvulling op het menselijke dieet (Chatterton et al., 2013). De gerapporteerde concentraties staan ​​in Tabel 3.

Tabel 2. Concentraties van groeifactoren gevonden in rundercolostrum en volwassen rundermelk (Pakkanen & Aalto, 1997; Chatterton et al., 2013).

Transformerende groeifactoren (TGF-α en TGF-βs) zijn ook aanwezig in bovine colostrum. Ze zijn betrokken bij het handhaven van de epitheliale functionaliteit en integriteit, en bij de regulatie van het immuunsysteem door inductie van regulerende T-cellen, en zijn ook ontstekingsremmend. TGF-β's zijn belangrijk voor het weefselherstel en de stimulatie van restitutie, de vorming van bot en kraakbeen, en de controle van het immuunsysteem. (Pakkanen & Aalto, 1997; Playford et al., 2000). TGF-β's bij runderen en mensen colostrum zijn 100% structureel vergelijkbaar (Chatterton et al., 2013). Transformerende groeifactor-α is een peptide dat betrokken is bij het handhaven van epitheliale functie en integriteit in de darmen (Playford et al., 2000; Rathe et al., 2014).

Epidermale groeifactoren (EGF's) zijn in veel kleinere hoeveelheden aanwezig dan insuline-achtige groeifactoren. Ze stimuleren de productie van epitheelcellen en bevorderen wondgenezing, vooral in de darmen (Dvorak et al., 2003). Ze worden slechts minimaal afgebroken door hitte en maagzuur en kunnen dus hun biologische activiteit behouden totdat ze de darmen bereiken (Britton et al., 1989). TGF-α zou ook daadwerkelijk tot deze groepen kunnen behoren, omdat het betrokken is bij het handhaven en ontwikkelen van epitheelfunctie en integriteit (Pakkanen & Aalto, 1997). Er is onlangs gerapporteerd dat de melkvetbolletjes epidermale factoren-8 (MFG-E8) een significante ontstekingsremmende werking hebben en aanwezig zijn inbovine colostrum in hoge concentraties, wat zorgt voor adequate niveaus in de darm (Chatterton et al., 2013).

Van bloedplaatjes afgeleide groeifactoren (PGF's) zijn een bioactieve factor die celdeling in fibroblasten, de cellen die verantwoordelijk zijn voor de synthese van het structurele raamwerk voor dierlijk weefsel, triggert en dus belangrijk is voor wondgenezing (Pakkanen & Aalto, 1997; Playford et al., 2000).

Andere groeifactoren die inbovine colostrum zijn bètacelluline, dat belangrijk is bij de ontwikkeling van organen bij pasgeborenen, en vasculaire endotheliale groeifactoren die de vorming van nieuwe bloedvaten en celdeling bevorderen en zo bijdragen aan wondgenezing (Playford et al., 2000).

Antimicrobiële factoren

Bovine colostrum bevat verschillende bioactieve factoren met antimicrobiële activiteit die helpen beschermen tegen enterische pathogenen. Ze bieden passieve immuniteit voor het kalf en beschermen tegen infecties (Pakkanen & Aalto, 1997). Er is ook gemeld dat specifieke peptiden en eiwitten die tot het aangeboren immuunsysteem behoren waarschijnlijk antibacteriële, antischimmel- of antivirale producten zijn, of een combinatie daarvan (Christoffersen, 2006; Fernandes, 2006).

Een groot deel van de antimicrobiële activiteit van biest is te danken aan de immunoglobulinen, hoewel biest ook andere antimicrobiële factoren bevat. Lactoferrine en lactoperoxidase zijn twee antibacteriële immuunfactoren die tot het aangeboren immuunsysteem behoren (Pakkanen & Aalto, 1997). Lactoferrine is een glycoproteïne met ijzerbindende, lipopolysaccharidebindende, immuunmodulerende, antibacteriële en groeiregulerende effecten, en het is gerapporteerd dat het de sterfte vermindert en de groei verbetert bij pasgeboren kalveren (Robblee et al., 2003; Wheeler et al., 2007). Lactoperoxidase is een enzym dat het bacteriële metabolisme remt en het is giftig voor een reeks grampositieve en gramnegatieve bacteriën (Seifu et al., 2005). Lysozym is een antibacterieel enzym dat ook wordt aangetroffen in het aangeboren immuunsysteem dat ook giftig is voor gramnegatieve bacteriën die celdood veroorzaken door lysis en voor grampositieve bacteriën door de groei te remmen (Clare et al., 2003; Wheeler et al., 2007). De aanwezigheid van lactoferrine versterkt de antibacteriële activiteit van lysozym tegen de bacterie Escherichia coli (Pakkanen & Aalto, 1997). De concentraties van de drie bioactieve factoren worden hieronder weergegeven in tabel 2.

Tabel 3. Concentraties van lactoferrine, lactoperoxidase en lysozyme, drie antimicrobiële factoren in rundercolostrum en volwassen rundermelk (Pakkanen & Aalto, 1997; Kehoe et al., 2007).

Voedingsstoffen

Bovine colostrum bevat dezelfde basisvoedingsstoffen als rijpe melk, maar in aanzienlijk hogere concentraties. De voedingsstoffen vormen de basiscomponenten die nodig zijn om te overleven en te groeien, en leveren de energie die nodig is voor het functioneren van het metabolische systeem en de noodzakelijke verbindingen die nodig zijn voor het functioneren van het metabolisme. Deze groep omvat eiwitten en peptiden, koolhydraten, lipiden, vitaminen, mineralen en as. 

Eiwitten en peptide

Colostrum bevat duidelijk meer proteïne dan rijpe melk, wat vooral komt door de verhoogde niveaus van immunoglobulinen en caseïne. Melkproteïnen kunnen worden onderverdeeld in twee groepen: oplosbare proteïnen, weiproteïnen genoemd, en onoplosbare proteïnen, caseïnen genoemd. In bovine colostrum de totale concentratie van proteïne in rundercolostrum is 150 g/L, met concentraties van 124 g/L wei-proteïne en 26 g/L caseïne. Dit komt overeen met een proteïnehoeveelheid bij de eerste melking van ongeveer 15%, maar de hoeveelheden nemen af ​​tot 3% in rijpe melk (Godden, 2008). Deze afname omvat een verandering in de verhouding tussen wei-proteïne en caseïne van 70:30 in colostrum tot 20:80 in rijpe melk. De verandering in verhouding is belangrijk voor de spijsvertering en de motiliteit in het maag-darmkanaal, en is geoptimaliseerd voor het dieet van de zuigeling. Afbraak van caseïne vormt peptiden die de darmmotiliteit reguleren en de absorptie van calcium verbeteren (Zanker et al., 2001; McGuirk & Collins, 2004; Kehoe et al., 2007; Chatterton et al., 2013). Een overzicht van de fysieke, chemische en structurele aspecten van melkproteïnen is te vinden in Tabel 1 in Chatterton et al., 2013.

Caseïnen zijn immuunregulerende, antibacteriële en ontstekingsremmende eiwitten. Ze zijn ook belangrijke mineraalbinders, met name voor calcium en fosfor, en verbeteren de spijsvertering door een stolsel in de darmen te vormen, waardoor de darmtransitietijd wordt verkort en de tijd voor opname van voedingsstoffen wordt verlengd (Pereira, 2014). Ze zijn slecht oplosbaar en worden aangetroffen als kleine micellen in melk, aan elkaar gebonden door hydrofobe interacties. Caseïnen vormen een stolsel in de maag dat zorgt voor een langzame stabiele afgifte van voedingsstoffen, waardoor caseïnen zeer efficiënt zijn in de levering van voedingsstoffen (Chatterton et al., 2013). Caseïne heeft een hoog percentage van de aminozuren histidine, methionine, fenylalanine (Pereira, 2014).

Wei-eiwit beschrijft de verzameling oplosbare bolvormige eiwitten in wei en is doorgaans een mengsel van α-lactalbumine, β-lactalbimun, serumalbuminen, immunoglobulinen, lactoferrine, lactoperoxidase en lysozym (Pereira, 2014). Het wei-eiwit α-lactalbumine is in grote hoeveelheden aanwezig in rundercolostrum en vormt 28% van de totale hoeveelheid eiwit en 40% van de hoeveelheid wei-eiwit, terwijl β-lactalbumine in lagere concentraties aanwezig is. Beide hebben een zeer hoge voedingswaarde vanwege de hoge niveaus van essentiële aminozuren (Kelleher et al., 2003), terwijl α-lactalbumine ook antimicrobiële eigenschappen bezit en belangrijk is bij de absorptie van calcium en andere mineralen (Håkansson et al., 2000; Chatterton et al., 2006). Wei is vooral rijk aan vertakte aminozuren, zoals leucine, isoleucine, valine en lysine (Pereira, 2014).

Koolhydraten

Koolhydraten in rundermelk omvatten lactose, glycolipiden, glycoproteïnen, nucleotidesuikers en oligosachariden. De dominante sacharide in rundermelkproducten is lactose, en de gemiddelde percentages lactose in biest zijn naar verluidt 2,5% (Kehoe et al., 2007), wat overeenkomt met een concentratie van 1 g/L (Saito, 2004), wat lager is dan in volwassen koeienmelk en moedermelk (Urashima et al., 2001).

Oligosachariden in de voeding blijken bioactieve eigenschappen te hebben. Ze worden niet verteerd in de bovenste darm en komen intact aan in de dikke darm, waar ze belangrijk zijn voor de gezondheid van de darmen; ze functioneren als prebiotica en fungeren als substraten voor nuttige darmflora, terwijl ze ook beschermen tegen infectieuze pathogenen die diarree veroorzaken (Koletzko et al., 1998; Zivkovic & Barile, 2011). Rundermelk bevat verschillende oligosachariden die analoog en structureel vergelijkbaar zijn met oligosachariden die in moedermelk worden aangetroffen (Gopal & Gill, 2000).

Vet en lipiden

Gemiddelde percentages vet in bovine colostrum zijn gerapporteerd op 6,7% (Kehoe et al., 2007). De lipidefractie in melk wordt aangetroffen als verspreide druppeltjes, melkvetbolletjes genoemd. Deze druppeltjes worden omgeven door een drielaags membraan, het melkvetbolletjesmembraan, dat voornamelijk is opgebouwd uit polaire lipiden, meer dan honderd eiwitten, neutrale lipiden en enkele andere kleine componenten. De grootte van de vetbolletjes is veel groter in biest dan in rijpe melk (Spitsberg, 2005).

Biest bevat zowel verzadigde als onverzadigde vetzuren, en sommige van deze lipidefracties zijn zelf bioactief. Enkele van de potentieel bioactieve verzadigde vetzuren zijn boterzuur, dat een modulator is van genfunctie, caprylzuur dat potentieel antiviraal is, en laurinezuur dat zowel antiviraal als antibacterieel kan zijn en waarvan bekend is dat het de bacterie Heliobactor pylori doodt (Haug et al., 2007). Onverzadigde vetzuren die mogelijk bioactief zijn, zijn onder andere oliezuur dat wordt geproduceerd tijdens de intestinale vertering van biestvetzuren en waarvan wordt gemeld dat het voorkomt dat cryptosporidiumparasieten zich aan de darmwand hechten (Schmidt & Kuhlenschmidt, 2008).

Gangliosiden zijn polaire lipiden die in het membraan van de melkvetbolletjes worden aangetroffen en die bij verschillende functies betrokken zijn (Lee et al., 2013). Vetoplosbare bètacaroteen en andere carotenoïden zijn antioxidanten en worden ook aangetroffen in het membraan van de melkvetbolletjes, en de hoge concentratie van deze lipiden is de reden voor de gele kleur van colostrum (Patton et al., 1990).

Vitaminen

Vitaminen zijn antioxidanten en helpen de immuniteit van verschillende celtypen te verbeteren.Colostrum bevat zowel in vet oplosbare (A, D en E) als in water oplosbare (B en C) vitamines. De vitamines in het complex van vitamine B zijn belangrijk in verschillende metabolische routes, zoals energieproductie uit voedingsstoffen en hormoonsynthese (Pereira, 2014), terwijl vitamine C essentieel is voor de productie van collageen in het bindweefsel. Gemiddelde concentraties van enkele van de in water oplosbare vitamines die in bovine colostrum zijn 0,34 g/ml niacine, 0,90 g/ml thiamine, 4,55 g/ml riboflavine, 0,60 g/ml vitamine B12, 0,15 g/ml pyridoxaal, 0,21 g/ml pyridoxamine en 0,04 g/ml pyridoxine (Kehoe et al., 2007).

De hoeveelheid vetoplosbare vitamines hangt af van het vetgehalte van de melk. Vitamine A is vooral belangrijk voor groei, ontwikkeling en immuniteit; vitamine D bevordert de opname van calcium en fosfor in de darmen en heeft immuunregulerende activiteiten; vitamine E is een groep verbindingen die de lichaamscellen beschermen tegen afbraak door (Pereira, 2014). De tocoferolen behoren tot de vitamine E-groep en zijn dus antioxidant. In tegenstelling tot immunoglobulinen passeren tocoferolen de placentaire membranen naar de foetus, pasgeborenen worden nog steeds geboren met zeer lage niveaus en zijn afhankelijk van biest voor volledige toevoer van deze vitamine (Zanker et al., 2000). Gemiddelde concentraties van sommige vetoplosbare vitamines worden gerapporteerd als 4,9 g/g retinol, 2,9 g/g tocoferol en 0,7 g/g β-caroteen (Kehoe et al., 2007).

Mineralen en as

Recente bevindingen onthullen dat de gemiddelde concentraties van verschillende essentiële mineralen aanzienlijk hoger zijn in colostrum dan in volwassen koeienmelk. Biest en melk in het algemeen worden beschouwd als zeer goede natuurlijke bronnen van calcium en fosfor (Pereira, 2014). Calcium is belangrijk voor het behoud van gezonde botten en tanden, en is dus cruciaal voor de groei van het kalf, terwijl fosfor van vitaal belang is voor de stofwisseling (Haug et al., 2007). Magnesium wordt ook in relatief grote hoeveelheden aangetroffen in rundercolostrum, samen met zink en selenium (Pereira, 2014).

Gemiddelde concentraties van geselecteerde mineralen in bovine colostrum zijn vastgesteld als (Kehoe et al., 2007):Calcium 4716 mg/kg

• Fosfor 4452 mg/kg
• Magnesium 733 mg/kg
• Natrium 1058 mg/kg
• Kalium 2845 mg/kg
• Zink 38 mg/kg
• IJzer 5,3 mg/kg
• Koper 0,3 mg/kg
• Zwavel 2595 mg/kg
• Mangaan 0,1 mg/kg

Factoren die de inhoud van biest beïnvloeden

De concentraties van bioactieve factoren inbovine colostrum worden beïnvloed door een aantal factoren, zoals ras, kudde, leeftijd van de moeder, seizoen van kalven, voeding in de partusperiode, volume geproduceerde biest, tijdstip van verzamelen, vaccinatie van de moeder, voer, aantal kalveren en aantal lactaties (Weaver et al., 2000; Elfstrand et al., 2002; Kelly, 2003; Kehoe et al., 2007; Godden, 2008).

Colostrum management

Houdend bovine colostrum intact in plaats van het zuiveren van elke bioactieve component is belangrijk om de gunstige effecten te maximaliseren, aangezien wijzigingen van de biestmelkmatrix de bioactiviteit ervan beïnvloeden. (Kehoe et al., 2013; Rathe et al., 2014; Pontoppidan et al., 2015). Overmatige verwerking wijzigt de bioactieve eigenschappen van melk en vermindert de antimicrobiële eigenschappen en gunstige effecten op het maag-darmkanaal (Li et al., 2013). Dergelijke dagboekprocessen omvatten hittebehandeling, ultrafiltratie, vriesdrogen, sproeidrogen en verwijdering van lipiden, koolhydraten, caseïne of zouten (Elfstrand et al., 2002). Verdunning en menging van rundercolostrum is ook aangetoond om de kwaliteit van rundercolostrum te verminderen, waarschijnlijk veroorzaakt door onvoldoende voorziening van bepaalde bioactieve factoren en voedingsstoffen (Foley & Otterby, 1978). Invriezen resulteert in vrijwel geen verlies van voedingsstoffen uit de biest tijdens opslag, terwijl fermentatie of chemische behandeling de fysieke kenmerken veranderen en onvermijdelijk resulteert in verlies van voedingsstoffen (Foley & Otterby, 1978). Met betrekking tot het belang van de melkmatrix benadrukken deze resultaten het belang van het gebruik van hele biest als voedingssupplementen voor kalveren en mensen.

Extra verwerking van bovine colostrum om een ​​product te genereren met extra hoge niveaus van immunoglobulinen omvat pasteurisatie, poederen en verwijdering van het grootste deel van het melkvet, inclusief caseïne, lactalbumine en lactose. Verwijdering van de vetfase van biest omvat echter vaak verwijdering van verschillende in vet oplosbare vitaminen en bioactieve factoren. Dit kan van invloed zijn op de voedingswaarde van het product, aangezien verschillende belangrijke vitaminen in vet oplosbaar zijn en zich bevinden in de micellen, gespecialiseerde vetbolletjes die zich overal in de melk of biest bevinden. Er is een significante correlatie tussen vet in biest en vetoplosbare vitamineconcentraties (Weiss et al., 1990; Kelly, 2003). 

Referenties

Banyer, J. L., Hamilton, N. H., Ramshaw, I. A. & Ramsay, A. J. (2000) Cytokines in innate and adaptive immunity. Reviews in Immunogenetics, 2(3), 359-373.

Barrington, G. M., Besser, T. E., Davis, W. C., Gay, C. C., Reeves, J. J. & McFadden, T. B. (1997) Expression of immunoglobulin G1 recepters by bovine mammary epithelial cells and mammary leukocytes. Journal of Diary Science, 80(1), 86-93.

Britton, J. R., George-Nascimento, C., Udall, J. N. & Koldovsky, O. (1989) Minimal hydrolysis of epidermal growth factor by gastric fluid of preterm infants. Gut, 30(3), 327-332.

Chatterton, D. E. W., Smithers, G., Roupas, P. & Brodkorb, A. (2006) Bioactivity of β-lactalbumin and α-lactalbumin – technological implications for processing. International Dairy Journal, 16(11), 1229-1240.

Chatterton, D. E., Nguyen, D. N., Bering, S. B. & Sangild, P. T. (2013) Anti-inflammatory mechanisms of bioactive milk proteins in the intestine of newborns. The International Journal of Biochemistry & Cell Biology, 45(8), 1730-1747.

Chen, K., Xu, W., Wilson, M., He, B., Miller, N. W., Bengtén, E., Edholm, E. S., Santini, P. A., Chiu, A., Cattalini, M., Litzman, J., Bussel, J., Huang, B., Meini, A., Riesbeck, K., Cunningham-Rundles, C., Plebani, A. & Cerutti, A (2009) Immunoglobulin D enhances immune surveillance by activating antimicrobial, proinflammatory and B cell-stimulating programs in basophils. Nature Immunology, 10(8), 889-898.

Christoffersen, R. E. (2006) Antibiotic – an investment worth making? Nature Biotechnology, 24, 1512-1514.

Clare, D. A., Catigani, G. L., Swaisgood, H. E. (2003) Biodefense properties of milk: the role of antimicrobial proteins and peptides. Current Pharmaceutical Design, 9(16), 1239-1255.

Dvorak, B., Fituch, C. C., Williams, C. S., Hurst, N. M. & Schanler, R. J. (2003) Increased epidermal growth factor levels in human milk of mothers with extremely premature infants. Pediatric Research, 54(1), 15-19.

Elfstrand, L., Lindmark-Månsson, H., Paulsson, M., Nyberg, L. & Åkesson, B. (2002) Immunoglobulins, growth factors and growth hormone in bovine colostrum and the effects of processing. International Dairy Journal, 12, 879-887.

Fernandes, P. (2006) Antibacterial discovery and development - the failure of success? Nature Biotechnology, 24(12), 1497-1503.

Foley, J. A. & Otterby, D. E. (1978) Availability, storage, treatment, composition, and feeding value of surplus colostrum: a review. Journal of Diary Science, 61(8), 1033-1060.

Godden, S. (2008) Colostrum management for dairy calves. Veterinary Clinics: Food Animal Practice, 24, 19-39.

Gopal, P. K. & Gill, H. S. (2000) Oligosaccharides and glycoconjugates in bovine milk and colostrum. British Journal of Nitrution, 84(Suppl. 1), S69-S74.

Haug, A., Høstmark, A. T. & Harstad, O. M. (2007) Bovine milk in human nutrition – a review. Lipids in health and Disease, 6, 25-41.

Håkansson, A., Svensson, M., Mossberg, A.-K., Sabharwal, H., Linse, S., Lazou, I., Lönnerdal, B. & Svanborg, C. (2000) A folding variant of alpha-lactalbumin with bactericidal activity against Streptococcus pneumoniae. Molecular Microbiology, 35(3), 589-600.

Jacobs, D. R. & Tapsell, L. C. (2013) Food synergy: the key to a healthy diet. The Proceedings of the Nutrition Society, 72, 200-206.

Janeway, C. (2001) Immunobiology (5th ed.). Garland Publishing.

Kelleher, S. L., Chatteron, D. E. W., Nielsen, K. & Lönnerdal, B. (2003) Glycomacropeptide and alpha-lactalbumin supplementation of infant formula affects growth and nutritional status in infant rhesus monkeys. The American Journal of Clinical Nutrition, 77(5), 1261-1268.

Kelly, G. S. (2003) Bovine colostrums: a review of clinical uses. Alternative Medicine Review, 8, 378-394.

Kehoe, S. I., Jajaro, B. M. & Heinrichs, A. J. (2007) A survey of bovine colostrum composition and colostrum management practices on Pensylvannia dairy farms. Journal of Diary Science, 90(9), 4108-4116.

Koletzko, B., Aggett, P. J., Bindels, J. G. & Bung, P. (1998) Growth, development and differentiation: a functional food science approach. British Journal of Nutrition, 80(1), S5-S45. Doi: 10.1079/BJN19980104.

Larson, B.L., Heary Jr., H. L. & Devery, J. E. (1980) Immunoglobulin production and transport by the mammary gland. Journal of Diary Science, 63(4), 665-671.

Lee. H., German, J. B., Kjelden, R., Lebrilla, C. B. & Barile, D. (2013) Quantitative analysis of gangliosides in bovine milk and colostrum-based dairy products by ultrahigh performance liquid chromatography-tandem mass spectrometry. Journal of Agricultural and Food Chemistry, 61(40), 9689-9696.

Li, Y., Østergaard, M. V., Jiang, P., Chatterton, D. E. W., Thymann, T., Kvistgaard, A. S. & Sangild, P. T. (2013) Whey protein processing influences formula-induced gut maturation in preterm pigs. The Journal of Nutrition, 143(12), 1934-1942.

Mantis, N. J., Rol, N. & Corthesy, B. (2011) Secretory IgA’s complex roles in immunity and mucosal homeostasis in the gut. Mucosal Immunology, 4(6), 603–611.

McGuirk, S. M. & Collins, M. (2004) Managing the production, storage, and delivery of colostrum. Veterinary Clinics of North America: Food Animal Practice, 20, 593-603.

Mookherjee, N. & Hancock, R. E. W. (2007) Cationic host defense peptides: Innate immune regulatory peptides as a novel approach for treating infections. Cellular and Molecular Life Sciences, 64, 922.

Pakkanen, R. & Aalto, J. (1997) Review paper: Growth factors and antimicrobial factors of bovine colostrum. International Dairy Journal, 7, 285-297.

Patton, S., Canfield, L. M., Huston, G. E., Ferris, A. M. & Jensen, R. G. (1990) Carotenoids of human colostrum. Lipids, 25(3), 426-433.

Pereira, P. C. (2014) Milk nutritional composition and its role in human health. Nutrition, 30, 619-627.

Pier, G. B., Lyczak, J. B. & Wetzler, L. M. (2005) Immunology, Infection and Immunity. ASM Press. ISBN1-55581-246-5.

Playford, R. J., MacDonald, C. E. & Johnston, W. S (2000) Colostrum and milk-derived peptide growth factors for the treatment of gastrointestinal disorders. American Journal of Clinical Nutrition, 72(1), 5-14.

Pontoppidan, P. E. L., Shen, R. L., Cilieborg, M. S., Jiang, P., Kissow, H., Petersen, B. L., Thymann, T., Heilmann, C., Müller, K. & Sangild, P. T. (2015) Bovine colostrum modulates myeloablative chemotherapy-induced gut toxicity in piglets. The Journal of Nutrition: Nutrition and Diseases, 145(7), 1472-1480.

Rathe, M., Müller, K., Sangild, P. T. & Husby, S. (2014) Clinical applications of bovine colostrum therapy: a systematic review. Nutrition Reviews, 72(4), 237-254.

Robblee, E. D., Erickson, P. S., Whitehouse, N. L., McLaughlin, A. M., Schwab, C. G., Rejman, J. J. & Rompala, R. E. (2003) Supplemental lactoferrin improves health and growth of Holstein calves during the preweaning phase. Journal of Diary Science, 86(4), 1458-1464.

Saito, T. (2004) Potential for improving health, immunomodulation by dairy ingredients. In: Bioactive Components in Milk and Dairy Products. Oxford, Uk: Wiley-Blackwell, 347-362.

Schmidt, J. & Kuhlenschmidt, M. S. (2008) Microbial adhesion of Cryoptosporidium parvum: identification of a colostrum-derived inhibitory lipid. Molecular and Biochemical Parasitology, 162(1), 32-39.

Seifu, E., Buys, E. & Donkin, E. (2005) Significance of the lactoperoxidase system in the dairy industry and its potential applications: a review. Trendes in Food Science and Technology, 16(4), 137-154.

Spitsberg, V. L. (2005) Invited Review: Bovine milk fat globule membrane as a potential nutraceutical. Journal of Dairy Science, 88(7), 2289-2294.

Stelwagen, K., Carpenter, E., Haigh, B., Hodgkinson, A. & Wheeler, T. T. (2009) Immune components of bovine colostrum and milk. Journal of Animal Science, 87, 3-9.

Thapa, B. R. (2005) Therapeutic potentials of bovine colostrums. Indian Journal of Pediatrics, 72(10), 849-852.

Underdown, B. & Shiff, J. (1986) Immunoglobulin A: strategic defense initiative at the mucosal surface. Annual Reviews of Immunology, 4(1), 389-417.

Urashima, T., Saito, T., Nakamura, T. & Messer, M. (2001) Oligosaccharides of milk and colostrum in non-human mammals. Glycoconjugate Journal, 18(5), 357-371.

Uruakpa, F. O., Ismond, M. A. H. & Akobundu, E. N. T. (2002) Colostrum and its benefits: a review. Nutrition Research, 22(6), 755-767.

Weaver, D. M., Tyler, J. W., Van Metre, D. C., Hostetler, D. E. & Barrington, G. M. (2000) Passive transfer of colostral immunoglobulins in calves. Journal of Veterinary Medicine, 14(6), 569-577.

Weiss, W. P., Todhunter, D. A., Hogan, J. S. & Smith, K. L. (1990) Effect of duration of supplementation of selenium and vitamin E on periparturient dairy cows. Journal of Diary Science, 73(11), 3187-3194.

Wheeler, T. T., Hodgkinson, A. J., Prosser, C. G. & Davis, S. R. (2007) Immune components of colostrum and milk - a historical perspective. Journal of Mammary Gland Biology and Neoplasia, 12(4), 237-247

Xu, R. J. (1996) Development of the newborn GI tract in its relation to colostrum/milk intake: a review. Reproduction, Fertility and Development, 8(1), 35-48.

Yan, H. & Hancock, R. E. W. (2001) Synergistic interactions between mammalian antimicrobial defense peptides. Antimicrobial Agents and Chemotherapy, 45(5), 1558-1560.

Zanker, I. A., Hammon, H. M. & Blum, J. W. (2000) Beta-carotene, retinol and alpha-tocopherol status in calves fed the first colostrum at 0–2, 6–7, 12–13 or 24–25 hours after birth. International Journal for Vitamin and Nutrition Research, 70 (6), 305-310.

Zivkovic, A. M. & Barile, D. (2011) Bovine milk as a source of functional oligosaccharides for improving human health. Advances in Nutrition, 2, 284-289.